เคยได้ยินกันไม๊ครับ?
คำว่า "ความรักครั้งสุดท้าย"
มันเคยเป็นบทประพันธ์แสนเศร้าของ สุวรรณี สุคนธา
แต่ตรงกันข้าม
"ความรักครั้งสุดท้ายของผม" มันไม่ได้น่าเศร้าเลยซักนิด
...
มันแปลว่าอะไรล่ะ?
คงคล้ายกับการเดินข้ามสะพานไปสู่เส้นชัย...
แต่สะพาน... เป็นแค่เชือกบางๆเส้นเดียว
ในขณะที่มีหนทางอีกมากมายให้เลือกไป
แต่ผมเลือกสะพานเชือกเส้นเดียว ที่จะขาดมิขาดแหล่นี้...
...
ถามว่า คุ้มไม๊?
ผมไม่คิดแล้วล่ะ เรื่องคุ้มหรือไม่คุ้ม...
มันคือความรู้สึกที่... ไม่มีอะไรจะเสีย...
ไม่เหลือพื้นที่เผื่อไว่เสียใจ หรือเผื่อผิดหวัง...
ทุ่มสุดตัว... และใจ...
โดยไม่สนว่าจะเกิดอะไรขึ้นในภายภาคหน้า...
ทั้งๆที่ทุกๆอย่างยากลำบากไปซะหมด
...คงเพราะว่า... "มั่นใจ"...
...
ภาพในอนาคตที่เคยพร่าเบลอ
มันกลับชัดเจนขึ้นกว่าที่เคยเป็นมาทั้งชีวิต...
...
เพื่อคนที่เข้ามาเปลี่ยนโลกของผมไปทั้งใบ...
เธอ ... ท้องฟ้า...เธอคือ"ความรักครั้งสุดท้าย" ของผมอย่างแท้จริง
.... โบยบินอย่างไม่คิดจะลงจอด...
